العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
364
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
شما از گفتار حق و اظهار نظر عادلانه بعنوان مشورت خوددارى مكنيد زيرا كه من در ذات خود معصوم و برتر نيستم كه خطا كنم و در كار خود از ارتكاب آن خاطر جمع نيستم جز اينكه خداوند بر من از خودم مسلطتر است ، به من كمك كند و مرا يارى دهد ، همانا من و شما بندههاى مملوك پروردگارى هستيم كه جز او پروردگارى نيست چنان بر ما تسلط دارد كه خود ما بر خود مسلط نيستيم و اوست كه ما را از وضع ناگوارى كه در آن گرفتار بوديم بر آورد پس از گمراهى وضع ما را بهدايت بدل كرد و پس از كورى بما بينائى داد . سپس جواب داد مرديكه پيشتر حضرت پاسخ ويرا داده بود باز رشتهى سخن را بدست گرفت و پاسخ داد و گفت : تو اهل آنچه كه گفتى هستى به خدا كه بالاتر از آنى و نعمت خدا در نزد تو تا اندازهايست كه نتوان بر آن سرپوش نهاد و نشايد آن را ناسپاسى كرد و ناديده گرفت ، خداوند تبارك و تعالى سرپرستى ما را به عهده تو گذاشته ، تدبير كارهاى ما را به تو واگذار نموده تو اكنون رهبر ما هستى كه بايد به تو راه جوئيم ، پيشواى ما هستى كه به تو اقتدا كنيم ، فرمان تو همه هدايت است و گفتار تو همه ادب ، در زندگى چشم ما همه به تو روشن است ، دل ما همه پر از شادى و سرور است ، خردهاى ما از شرح و توصيف فضل سرشارت حيرانست و ما با تو با جملهى : « ايها الامام الصالح » خطاب نكنيم بخاطر اينكه ترا تبرئه نمائيم و از حد ستايش تو فراتر نرويم ، در دل ماها طعنى در يقين و ايمان تو نيست ، نگرانى از دين دارى تو نيست كه برسيم از پديد شدن نعمت خداى تبارك و تعالى براى تبخترى بار آيد و در تو تكبرى در آيد ولى آنچه ، به حضرت تو گوئيم از راه تقرب بخداى عز و جل است بواسطه احترام گزاردن به تو و ترويج برترى تو ، قدردانى از نظر بزرگ شمردن مقام كار امامت تو براى خودت و ماها . خوب نظر كن و فرمان خدا را بر خودت و بر ماها مقدم بدار ، هر آنچه دستور فرمائى فرمانبريم زيرا كه هر كارى كه بدستور تو انجام دهيم با درك ثواب